Osnovu za asocijativni spektar filma daje jedan od nekoliko očuvanih rukopisa o borbenom mačevanju “Flos Duellatorum” koji je napisao talijanski majstor mačevanja Fiore dei Liberi oko 1410.

S antropološkog i sociološkog aspekta – a što je i okosnica filma - zanimljivo je da je borbeno mačevanje potpuno izumrlo industrijskom revolucijom, razvojem tehnologije i formiranjem nacionalnih država iz feudalnih entiteta, te da više ne postoje nasljedne linije majstora koji prenose živo, praktično znanje.

 Fabularnu osnovu čine akcije i djelovanja likova/karaktera promoviranih u metaforu. Tako se u filmu pojavljuje niz živopisnih “glumaca”, primjerice: Građanski entitet, Mačevaoc, Opsjenar, Vitezovi, Vojnici...

U međusobnim odnosima navedeni likovi tvore isprepletenu mrežu komičnih, ali i bizarnih situacija, dok na kraju filma Građanski entitet postaje antipod samome sebi, odnosno oznaka završnog trijumfa kolektiva nad individuom.